BABASIZ KIZLARIM

Eşim 15 Temmuz sonrası hiçbir gerekçe gösterilmeden önce açığa alındı sonrasında da ihraç edildi. Eylül ayında ise tutuklandı. Eşim tutuklanmadan önce ben gözaltına alınmıştım. Kısa zaman içinde evimize iki kez polisler gelmiş, evin altını üstüne getirip arama yapmışlardı. Çocukların bu yaşananlardan dolayı ve böyle bir şeyle daha önce karşılaşmadıkları için psikolojileri bozuldu. Henüz o şoku atlatmış da değiller.
Benim böbreklerimde taş var, sürekli olmasa da ilaç kullanmam gerekiyor. Ayakta biraz fazla kalınca ağrılarım artıyor ve o yüzden bir işte de çalışamıyorum.
Çocuklarım babalarının yokluğundan çok etkilendi. Kızlarımdan biri babası içerden çıkan başka bir arkadaşına ağlayarak ” insanın babasının evde olması nasıl bir duygu” diye soruyor. Kendi acımı unuttum çocuklarımın durumu beni daha çok endişelendiriyor.
11. Sınıfa giden kızım şuan içine kapanmış vaziyette. Babasının durumundan dolayı kimseyle konuşmuyor, sürekli dalgın ve tepkisiz bir halde. Diğer 12 yaşındaki kızım da kimseyle arkadaşlık kurmuyor. İkisi de babalarına çok düşkünler. Adeta hayata küstüler. Anne baba bir arada aile gördüklerinde o tarafa kesinlikle bakm
ıyorlar. Özellikle 12 yaşında olan kızım geceleri babasının resmiyle uyuyor, babasının giyilmiş kıyafetlerinde kokusu var diye onlara sarılıp yatıyor öyle avutuyor kendini. Babasız kızlarım babalarının yolunu gözlüyorlar.
Çocuklarım bir an bile beni bırakmak istemiyorlar. Beni de kaybedeceklerinden korkuyorlar. Evin içinde başka odaya bile gitsem özledik diye sarılıyorlar. Ne yazık ki kimseye güvenleri kalmadı çocuklarımın. Soruyorum çocuklarım tekrar hayata nasıl tutunacak? Allah yardımcımız olsun.


Kaynak: Mağduriyetler http://magduriyetler.com/2018/08/19/babasiz-kizlarim/