Sabır, Bu Günler De Geçecek

 

Hayatımızda her şey normal giderken o uğursuz geceden sonra bir telefonla her şey alt üst oldu. Şehir dışındayken eşimi Milli Eğitim’ den aradılar ve hemen gelmesini istediler. Evimize gelir gelmez polisler sanki bizi bekliyorlar gibi kapımıza dayandılar. Evimizi didik didik aradılar. Yaşananları anlayamamanın şaşkınlığı içindeydik. Aramaları bittikten sonra evimizde suç unsuru bulamadıklarını söylediler. Bulamadıklarına da üzülmüş gibilerdi adeta. Eli yirmi yıldır bu vatan için kalem tutan bir öğretmenin evinde suç unsuru ne olabilirdi ki? Vicdanlarını yitirmiş gibilerdi. “Evinize bir zarar verdik mi?” diye sordular. Ben de sadece “Ailecek psikolojimize verdiğiniz zarar hiçbir telafi edilmez” diyebildim.
O gün her şey bitti zannediyorduk. Meğer daha yeni başlıyormuş. Eşimi mesleğinden ihraç ettiler. Hayat artık acıyla, üzüntüyle geçmeye başladı. Eşimin ihraç olmasını kaldıramamışken asılsız suçlamalarla gözaltına alındı ve sonrasında da tutuklandı.
Sanki eşim tutuklanınca kolum kanadım kırıldı. Hayat daha da zorlaştı. Bir yandan kızlarımın bu yaşananlardan dolayı içlerine kapanması, bir yandan okul masrafları ve geçim derdi, bir yandan da eşimin yokluğu bizi hayattan kopardı adeta. Maddi sıkıntılar telafi ediliyor ama ya çocuklarımın babalarına özlemi nasıl telafi edilecekti? Bize babamızın özleminin, hasretinin, yüreğimizdeki acısının hesabını kim verecekti? Sözlerine, sorularına çaresiz kalmak yüreğimi dağlıyordu. “Sabır, bu günler de geçecek” demekten başka bir şey diyemiyordum.
Kızlarım için tüm bunlara dayanmak, ayakta kalmak ve onlara destek olmak zorundayım. Onlar bu yaşananlardan etkilenmesin, üzülmesinler yeter ki. Allah en yakın zamanda babamıza kavuştursun bizleri.


Kaynak: Mağduriyetler http://magduriyetler.com/2018/08/16/sabir-bu-gunler-de-gececek/