9 Ay, 3 Gün, 1 Gece

Merhaba,
Evet hayatımın hiçbir döneminde unutamayacağım ve izlerini hep üzerimde taşıyacağım neredeyse koskaca bir yıl… Eşimden, çocuğumdan, annemden babamdan, işimden ve hatta en sevdigim gökyüzünden ayrı 9 ay…
Neden, niçin, hangi gerekçe ile, nasıl bir anlayış ile… işte bu ve onlarca soru halen kafamı meşgul etmekte… Hayatım hapisten önce ve sonra diye ikiye ayrıldı. Artık hiçbir şey eskisi gibi değil. Bu, ben değilim mesela, insanların bana olan bakışlarından da bunu anlayabilmek cok zor değil…
Oysa ne adam öldürdüm, ne hırsızlık yaptım ne de yüz kızartıcı başka bir suç işledim. Sadece geçimimi ve insanca yaşayabilme adına temin ettiğim, rızkımızı kazandığım kurum KHK ile kapatılan kurumlar arasındaymış. Tek suçum bu.. 9 ay boyunca hiç tanımadığımız insanlarla asgarî geçim şartlarında çok da nezih olmayan bir ortamda yaşamak ne demek bilirmisiniz? Hayır, asla… Bir gün bile evinden ailesinden ayrı kalamayan insanların bunu anlamasını beklemiyorum zaten.
Ne yaşadığımı içerde ben, dışarda da eşim ve çocuklarım bilir… Şu an evimdeyim ailemle birlikte ama halen içerdeyim sanki halen gardiyanların elindeki demirle parmaklıklara vurma sesi kulağımda… Birbirinden kıymetli insanların koca koca adamların gece olunca hıçkıra hıçkıra ağladıkları kulaklarımdan gitmiyor, hele bir de gözlerimle gördüklerim onlar benimle mahşere gidecek… Çok ciddi bir rehabiliteye ihtiyacım olduğunu biliyorum, ama temennim şu; başkaları böyle durumlara düşmesin ve haketmediği bir şekilde cezalandırılmasın…
Yazık oluyor, kaybettigimiz günlere aylara ve hatta yıllara… Bu ömür bir daha geri gelmeyecek ve inancımız gereği biz alıp verdiğimiz her nefesten hesaba çekileceğiz. Daha güzel bir dünyada, güçsüzlerin ezilmediği bir alemde buluşa bilmek umuduyla…


Kaynak: Mağduriyetler http://magduriyetler.com/2018/11/30/9-ay-3-gun-1-gece/