Babama Dair

Annem ve Babam çok fedâkar, gece gündüz demeden çalışan öğretmendiler.
15 Temmuz sonrası çalıştığı kurum kapatıldı ve işsiz kaldılar. Ardından bir sabah evimize polisler gelip dünyalar güzeli babamı alıp götürdüler…
Alındığı günün önceki akşamında sanki içime doğmuş gibi babama sımsıkı sarılmıştım. Ben, 2 kardeşim ve annem yapayalnız kalmıştık.
Annem kirayi ödeyip bize bakabilmek için çalışmak zorundaydı. Bir de bunun üstüne babam alındığı için evsahibi bizi evden çıkardı. Yapayalniz o kadar zor günler yaşadık ki….
Babam 20 aydır içeride.Sadece açık görüşlerde 40 dakika görüşmek için görüş gününü bekleyen, yazdığı mektupları beklerken içi yanan, geldiğinde dünyanın en mutlu insanları olan ve o mektupları tekrar tekrar okuyan biz çocuklar…
Benim babam tertemiz, alnı ak ve çalışkan babam…
Görüşten sonra eve kirli kıyafetlerini getirdiğimizde geceleri onlara sarılarak, koklayarak uyuyorum belki onu yanımda hissederim diye.
İlkokul 2.sınıfa giden kardeşimin başkalarının babalarını görüp benim babam niye gelmiyor diye hıçkıra hıçkıra ağladığı geceler hiç hafızamdan silinmeyecek…
Peki biz bunları niye yaşıyoruz?  Siz zahmet etmeyin ben söyleyeyim;
Helal yolla çalıştı diye..
Karıncayı bile incitmekden çekindi diye….
Gece gündüz mesleğinin hakkını vermeye çalıştı diye…


Kaynak: Mağduriyetler http://magduriyetler.com/2018/12/18/babama-dair/