Lütfen Sesim Olun

Ben de bir sürü gözüyaşlı çocuklar gibi annesiz bırakıldım, öksüz kaldım… Bir anda bir çok sorumlulukları tek başıma sırtlamak zorunda kaldım. En iyi arkadaşımı aldılar elimden, hem de en çok ihtiyacım olduğu zamanda. Annem 47 yaşında, 3 çocuk sahibi bir ev hanımı ve şuan cezaevinde yatmakta. Tek suçu ise müslüman ülkemizde Kur’an-ı Kerim’i öğretmeye çalışmak ki bunun ilmini de almışken hem de! İlahiyat mezunu bir insan için Kur’an öğretmek kadar daha normal ne olabilir? Ama maalesef ki bunun suç sayıldığı zamanlardayız…
Annesiz geçen altı buçuk ay. Babam işi dolayısıyla şehir dışında çalışmak mecburiyetinde, 2 erkek kardeşim ise üniversite mezunu ama evde beklemedeler.. Ben ise bu iki evin arasında mekik dokumaktayım… Hepsinin ihtiyaçlarına gücüm yettiğince yetişmeye çalışıyorum elhamdülillah. Ama altı buçuk aydır bütün komşularımız ve bir çok arkadaşım sırt çevirmiş durumdalar. İnsan bütün hasretliğe herşeye dayanıyor da, vatan haini muamelesi görmeye dayanamıyor..
Hâlâ iddianamesi bile hazır değil. Hiç mahkemesi olmadı. Böyle güzel yürekli insanlardan nasıl kötülük beklenebilir ki? Herkesin arkasını döndüğü bu zamandan sizlerden bir yardim eli rica ediyorum. Lütfen sesim olun..


Kaynak: Mağduriyetler http://magduriyetler.com/2018/12/10/12755/