Üç Yaşındayım Ama Anlatacak Çok Şeyim Var

3 yaşındayım ve bir sabah gözlerimi açtım. Evimizde yabancı insanlar vardı, bir teyze annemin arkasında geziyordu. Annem bana sarıldı, ayrılık vakti gelmiş tabi, ablam beni komşulara götürdü. Annemin ve babamın gidişini göremedim. Annem ve babam kayboldu, akşam oldu hâlâ eve gelmediler. Ablalarıma soruyorum ‘İşte’ diyorlar. Tanıdığımız akrabalar geldiler, çocuklarıyla oynadık. Annemi ve babamı çok özledim. Bir gün ablalarım önce babamın yanına götürdüler. Babam değişik bir yerdeydi, amcalar vardı, ben hiç konuşmadım. Babam benim halime çok üzülmüş. Sonra annemin yanına götürdüler. Annem bana sarıldı ve öptü. Ablalarım beni annemin yanına bıraktılar ve eve döndüler. Annem garip bir yerdeydi. Yanında teyzeler vardı. İçeri girdim, beni öptüler ve bana sarıldılar. Hiç bir şey anlamadım, burası neresi?  Anneme sorular sormaya başladım ‘Anne sen nasıl geldin, kim getirdi, burası neresi?’ diye ama annem beni tatmin edecek cevaplar veremedi. Burası ‘Anne okulu’ dedi. 5 yaşında benden büyük arkadaşım Safiye ile tanıştım. Safiye bana memur ablalar kapıdan girip çıkarken ‘Merak etme oyun yapıyorlar, üzerimizi arıyorlar, korkma’ dedi. Ondan sonra korkmadım.


Safiye ile oyunlar oynadık. Akşam olunca memur abla gelip kapıyı üzerimize kilitliyordu. Benim hiç hoşuma gitmedi, çok üzüldüm. Bir gün ablalarım bizi görmeye gelmişti, ama cam arkasında görüştük. Ben yine bir şey anlamamıştım. Anneme ve Safiye’ye sordum ‘Ablalarım neden camın arkasında ?’dedim. Yine cevap alamadım. Anneme sürekli ‘Ablalarımı özledim, babam özledim, eve gidelim’ diyerek ağladım ama annem çaresiz şekilde ‘Gidemeyiz’ dedi. En çok korktuğum anlar, birçok memur ablanın kapıyı açıp, arama var aşağı inin deyip izinsiz odamıza girmeleriydi. O anlardan çok korkuyordum.  Anneme ‘Sen kal ben eve gideceğim’ dedim. Annem çok üzüldü. Safiye’ye bir gün ‘Burası anne okulu mu’ diye sordum. ‘Seni kandırmışlar burası yurt’ dedi. Kafam karışmıştı. Bir gün annemle beraber eve dönebilmek için hakim amcanın yanına gittik ve bize izin verdi. Nihayet ablalarıma ve evimize kavuşmuştum, çok mutluydum. Ama babam yoktu, aile tam değildi. Herkesin babası vardı, benim yok. Babamın bir suçu yok ki, neden polis amcalar kafese koymuşlardı. Benim babamın gelmesi için dua ediyorum.


Kaynak: Mağduriyetler http://magduriyetler.com/2019/01/08/uc-yasindayim-ama-anlatacak-cok-seyim-var/