İş yerlerimize Kayyım Atandı

Merhaba,

36 yaşında bir anneyim. 10 ve 4 yaşında bir de 4 aylık oğullarım var. İş yerimizde eşim, babam, kardeşime destek vererek hayatımızı idame ettiriyorduk ki 15 Temmuz kâbusu başladı bizim için. 3. oğlumun dünyaya geldiği gün ben hastanedeyken kardeşimi terör iddiasıyla tutukladılar. Oğlumun mutluluğunu yaşayamadan yıkıldık. Kardeşimin örgüt vs. gibi şeylerle hiç bir şekilde alakası yoktu. Çok üzüldük ama dik durduk. Kardeşimin eşi hamile, o haliyle onun üzüntüsü daha fazlaydı, 3 yaşında bir de kızları var. Onların desteğe daha fazla ihtiyacı vardı. Yaklaşık bir ay sonra da babamı da benzer suçlamalarla aldılar. Mallarımıza ve hesaplarımıza el koydular. İş yerlerimize Kayyım atandı. Annem emekli maaşını bile çekemiyor ve rahatsız. Kontrol ve tedavi için sık sık şehir dışındaki hastaneye götürülmesi gerekiyordu yeni doğmuş bebeğimin. Kardeşimin eşinin de düzenli doktor kontrolleri için arabaya ihtiyacımız vardı. Bütün arabaların anahtarlarını alan Kayyımlara yalvardık hiç olmazsa bir arabayı bize bırakın diye önce kabul etmediler ama daha sonra lütfedip bırakma kararı almışlar. Şirketler babamla annemin ortak olmasına ve

annemin hakkında hiçbir soruşturma olmamasına karşın hisselerine de el koymuş durumdalar. Kardeşimden sonra babamın da soyut iddialarla tutuklanmasının ardından zaten rahatsız olan annem perişan oldu. Eşim bütün aileye yetişmeye çalışırken kabus bir kez daha kapımız çaldı, bu defa da eşim için geldiler ve o da tutuklandı.  Ailemizin üç direğini de bizden aldılar. Artık bebeğime hasta haliyle annem bakıyor, doğumu yaklaşan gelinimiz ve ben işleri idare etmeye çalışıyoruz. Hiç bir şekilde ikna edip sorularına cevap veremediğimiz yavrularımızla kalakaldık böylece. En ufak şeyde hırçınlaşan, sebepsiz yere ağlayan, babamı istiyorum diye tutturan, kapalı görüşlerde babalarına dokunamayan neden sarılamadığını anlayamayan, bu çocuklar nasıl yarınlarımızın umudu olacak? Darbeden haberdar olmayan darbe nasıl yapılır bilmeyen babalarının dedelerinin terör suçlamasına maruz kaldıklarını öğrenmeleri nasıl ruhsal bir çöküntü yaşatıyor ve yaşatacak bir düşünün. Şartlar böyleyken kağıda dökebildiğimden çok daha fazlası bütün gerçekliğiyle yaşanıyorken, nefret ve kinle büyümelerine nasıl engel olunabilecek. Geleceğimiz olan bu çocuklarla kaybolan bir nesil inşa ediliyor, her şeye rağmen biz yanlış yapmadık evlatlarımız kayıp bir nesil olmasın diye olağanüstü çaba sarf ediyoruz. Hissettirmemeye çalışıyoruz çocuklara ama yetemiyoruz. Nolur sizlerden destek bekliyorum. En yakın zamanda adaletin tecelli etmesi umuduyla size sesleniyorum. Zira biliyorum ki adaletin ve hakkın tarafında duracak sesi duyulmayanların sesi olacaksınız.

Kaynak: Sizden Gelenler – Mağduriyetler http://magduriyetler.com/2019/08/30/is-yerlerimize-kayyim-atandi/