İç Ses

Benim daha yaşım yok. Hatta dünya dedikleri o yere bile gelmedim, ama az kaldı. Annem ve babam da bir telaş. Buradan duyabiliyorum sürekli plan yapıyorlar. Annem çok endişeli, çok korkuyor. Doğumdan  mı korkuyor acaba? Ama farklı bir korku sanki. Çünkü annemin ilk çocuğu değilim. Çok telaşlı annem. Ablam ve abime bakıyor bakıyor gözyaşlarını zor tutuyor. Bu kadar gerilimin arasında işte o vakit geldi, bekleyin beni geliyorum.


Ve buradayım. Aaa! Bu doğum odası ne kadar kirli ve pis ayrıca çok dağınık. Neden ki acaba ? Annem beni sevmiyor mu ki, böyle bir yerde beni karşıladı. Annem beni bağrına bastı ama gözyaşı neden hâlâ dinmiyor. Gözlerinden o kaygı neden gitmiyor. Yüreğindeki çırpıntı neden dinmedi?  Babam neden beni karşılamaya gelmedi? Aaa! Çıkıyoruz hastaneden. Neden ki, daha annem yürüyemiyor bile. Tekerlekli sandalyeyle arabaya bindirdiler annemi. Dayım da çok telaşlı, biz neden kaçıyoruz? Yanlış ya da eksik olan bir şey mi var? Ve evimize geldik. Ama annem merdivenleri çok zor çıkıyor. O hastane de biraz daha kalamaz mıydı? Hoş bulduk ey dünya, çok karmaşıkmışsın…


Kaynak: Mağduriyetler http://magduriyetler.com/2019/01/08/ic-ses/